Kiła w ciąży

Kiła w ciąży
5 (100%) 8 votes
Kiła to układowa choroba zakaźna, którą wywołuje krętek blady. Termin „układowa” oznacza, iż objawy zakażenia nie ograniczają się jedynie do lokalizacji okolic układu płciowego. Kiła zaatakować może niemal każdy narząd, w tym układ nerwowy. Obserwowana jest globalna tendencja do wzrostu zachorowań na kiłę. W Polsce rocznie zaraża się ok. 1000 osób, z czego niewielki odsetek stanowi kiła wrodzona.

Kiła to choroba zakaźna przenoszona drogą płciową – taki sposób zakażenia dotyczy 96% przypadków. Jedynie 4% to zakażenia drogą pozapłciową – przez transfuzję krwi lub kontakt z wydzieliną ze zmian skórnych. Tym, co utrudnia profilaktykę zakażenia, są okresy utajenia, gdy choroba nie daje żadnych objawów – po pierwotnej zmianie skórnej w okolicy narządów płciowych, która samoistnie zanika, choroba przez wiele lat może przebiegać bezobjawowo. Stąd u kobiety w ciąży konieczne jest wykonanie badań przesiewowych, które jednoznacznie rozstrzygną kwestię zakażenia.

Badanie przesiewowe kiły

W Polsce badanie przesiewowe w kierunku kiły – odczyn Wassermana, wykonywane jest w 7-8 tygodniu ciąży, a następnie w 33-37 tygodniu. Badanie to wykonywane jest z próbki krwi. Ma to na celu zapobiegnięcie wielu powikłaniom:
– wewnątrzmacicznemu obumarciu płodu,

Badanie na kiłę (syfilis)

– poronieniu,

– małej masie urodzeniowej dziecka,

– kile wrodzonej.
Kiła wrodzona to konsekwencja przekazania krętka bladego z organizmu matki na płód. Dlatego kiła podczas ciąży to stan bezwzględnie wymagający trafnej diagnostyki i leczenia. Wystąpienie i stopień nasilenia infekcji u płodu zależy od okresu choroby, w którym znajduje się matka. Największe ryzyko wiąże się z występowaniem wczesnej postaci kiły u kobiety, najmniejsze – z występowaniem kiły późnej. Jak objawia się kiła wrodzona?

Objawy kiły u dziecka

Kiła wrodzona u dziecka wczesna pojawia się do drugiego roku życia. Najbardziej charakterystyczna jest sapka kiłowa – niedrożność nosa i problemy oddechowe. Ponadto może wystąpić osutka skórna oraz zmiany w wątrobie, trzustce, śledzionie, płucach czy kościach oraz niedokrwistość. Kiła wrodzona późna dotyczy najczęściej wieku 8-14 lat. Dotyczy około 20% zakażonych dzieci i objawia się śródmiąższowym zapaleniem rogówki, zmianami w obrębie zębów, upośledzeniem słuchu oraz upośledzeniem umysłowym.

Leczenie kiły u dziecka

Kiła w ciąży musi być bezwzględnie leczona. Lekiem pierwszego rzutu jest penicylina stosowana w dawkach standardowych. Gdy kiła trwa do roku czasu, zastosować można pojedynczą dawkę penicyliny benzatynowej. Lekiem drugiego rzutu jest penicylina prokainowa, podawana domięśniowo.

Odpowiednio wcześnie włączona terapia z dużym prawdopodobieństwem zapobiega urodzeniu chorego dziecka. Zakończone leczenie kiły w ciąży powinno być kontrolowane w kierunku poziomu krętków odczynami serologicznymi. Kobiety, które leczone były w kierunku kiły przed ciążą, otrzymują dwudziestodniowe leczenie profilaktyczne w pierwszej i drugiej połowie ciąży. Leczenie penicyliną obciążone jest objawami niepożądanymi – mogą wystąpić dreszcze, gorączka oraz odczyn uczuleniowy na antybiotyk. Dzieci dotknięte kiłą wrodzoną także leczone są penicyliną podawaną dożylnie.